Son defa ki ziyaretimde onu bitkin bulmuştum. Evvel ki ziyaretlerimde olduğu gibi çok konuşamıyor, çok soramıyordu. Kendisini yormamak için fazla oturmadım. Müsaade rica ettim. Ayrılırken, Ankara’ya gidecek misin? dedi. Evet! Cevabı üzerine fersiz nazarlarını gözüme dikti. Kudretsiz, fakat müsterih bir sesle:

” Memlekette kalmış olsaydım, başarılan işlerin azametini, milletimizin cihan nazarında kazandığı şerefli mevkii belki bu kadar iyi göremeyecektim” dedi. Takatsiz göz kapakları derin bir huzur ifâ eden fersiz gözlerini kapadı… Hakperest ve temiz vicdanlı Akif, Allah sana gani gani rahmet etsin!…

İlgili Konular

• İlgili konu yok.