Fakat Türk edebiyatına hakiki erkek sesini o getirdi. Dar bir kafes içinde hayallerini şakıyan Türk şiiri, hayatın sesini onun feryatları ile bize duyurdu. Alev gibi çırpınan bir kalbin içinden geçecek fikrin nasıl şiir olabileceğini ilk defa O gösterdi. Burada bu fikrin münakaşasını lüzumsuz buluyorum.

    Mehmed Akif’te inanan bir adamın temizliği ve kuvveti var. Yıllardır ellerini bütün genişliğiyle ufuklara açarak göklere haykıran bir sesle yurdunun kurtuluşunu istedi. Büyük şair, köşesinde rahat uyusun. Bu dua gerçek olmuştur.